Celébrase o Día de Rosalía (23 de febreiro) co caldo de gloria como un xesto simbólico e cultural que une literatura, memoria e dignidade popular en Galicia.

Por que xusto caldo de gloria?

A tradición nace do poema “Miña casiña, meu lar” de Rosalía de Castro, incluído en Follas novas. Nese texto, unha muller moi pobre consegue facer un caldo humilde —co pouco que ten— e chámalle “caldo de gloria” porque, malia a miseria, dálle forzas e esperanza. Podes ler o poema enteiro aquí.

Non é un prato de luxo, senón un caldo sinxelo, feito con ingredientes básicos (patacas, grelos ou verzas, unto ou touciño, ás veces un óso). O importante non é tanto a receita exacta como o que representa.

O que simboliza

Celebralo ese día significa:

• Dignificar a pobreza e a resistencia do día a día.
• Homenaxear a xente humilde, especialmente ás mulleres, tan presentes na obra de Rosalía.
• Unir literatura e vida, levando a poesía á mesa.
• Reivindicar a identidade galega e a súa memoria colectiva.

Por iso, cada 23 de febreiro, aniversario de Rosalía de Castro, escolas, restaurantes e casas de Galicia (e tamén fóra dela) preparan caldo de gloria: non como unha lembranza triste, senón como orgullo, comunidade e memoria viva.

A Escola Superior de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Galicia únese tamén a esta celebración compartindo un caldo de gloria o vindeiro 23 de febreiro ás 11:30h no andar baixo.